Samen met je kinderen slapen in een hotelkamer

…en dan kom je na een lange autorit van dik 10 uur in je hotelkamer. De kindjes zijn moe. Alhoewel ze het knap gedaan hebben, moeten ze even ontladen. Dus even spelen en dan samen naar bed.
In hun kamertje blijft het een groot feest. Mijn zoontje van drie jaar slaapt in een groot, heel groot bed. Dat is hij niet gewend, want thuis slaapt hij nog in een ledikant. (Hij vindt dat prima en zolang hij dit zo ervaart, laten we dit zo. Wel zo makkelijk.) Nu dus een uitdaging, want blijft hij liggen? Wat als hij uit bed valt en wat doet hij als hij moet plassen?

Van te voren spreken we de regels van het slapen in het grote bed in de hotelkamer af. De meest duidelijke regel laten we hem een paar keer herhalen. Hij mag niet zelf uit zijn bed. Als er iets is, dan zegt hij dit zachtjes en hij doet rustig om zijn zusje niet wakker te maken.

Gelukkig hebben we de babyfoon meegenomen met camera en zien we precies wat hij doet. Als zijn zusje van een jaar, haar knuffel uit bed gooit, raapt hij dit van de grond. Wel houdt hij zijn voeten in bed, zodat hij zich aan de regel houdt; hij komt niet uit bed. Hij gooit de knuffel terug. En zo gaat dit nog een tijdje door. Zusjelief vindt het prachtig!! Ze blijft doorgaan; knuffel uit bed gooien, dansen, zingen en vooral broerlief uitdagenā€¦ Onze avond begint laat. Dit is heftig, want normaal gaan ze braaf liggen en slapen. Nu moeten we de oudste een paar keer toespreken en zorgen dat hij zich omdraait en niet op zijn zusje reageert. Gelukkig valt hij dan snel in slaap en is het niet meer leuk voor ons meisje om te blijven keten. Na een uur (!!) is het eindelijk rustig.
Dit moet morgenavond anders.

De volgende avond leggen we ons meisje als eerste in bed. We zorgen dat ze slaapt en lezen een boekje op ons bed voor aan zoonlief. Hij krijgt de belangrijke rol van oude broer en moet laten zien hoe je rustig in bed blijft liggen zodat ze niet meer wakker wordt. Ook nu laten we hem herhalen wat we hebben afgesproken. Dit lukt en binnen een half uur slapen ze allebei!

Dit wordt het ritueel van de avond en het gaat elke avond steeds beter. Als ze straks allebei ouder zijn, kunnen we met beiden een afspraak maken. Maar tot die tijd is dat lastig met een dreumes! šŸ˜‰

Het middagslaapje blijkt ook een uitdagingā€¦ Ook hier gaat ons meisje als eerste naar haar bedje. Zodra zij slaapt, gaat onze zoon rustig in bed liggen. Omdat hij korter slaapt, komt dit goed uit want dan worden ze rond dezelfde tijd wakker en kunnen we verder spelen. Het lijkt wel alsof ze voelt dat snel in slaap moet vallen, dit lukt niet elke keer zo goed en snel als thuis. Maar omdat we het elke dag hetzelfde doen, went ze hier snel aan. Gelukkig maar, want dan hebben we ook een uurtje rust!

Hier blijkt weer uit dat het belangrijk is om je vast te houden aan hetzelfde ritme met dezelfde rituelen als thuis. Dezelfde tijden aanhouden voor zowel het middagslaapje als voor de avond.
Doe steeds hetzelfde; zodat je kind weet waar het aan toe is. Als ze niet samen kunnen inslapen, vervroeg je de tijd van de jongste en verlaat je de tijd iets van de oudste. Als het zo zijn dat de oudste een lastigere (in)slaper zou zijn, zou ik dit omgedraaid hebben. Maar nu bleek dit de beste oplossing.