Moederdag: maken wij het onszelf soms niet te moeilijk?

Moederdag; vroeger vond ik het maar een commerciële dag, maar was het wel steeds heel fijn om mijn moeder te laten weten hoe bijzonder ze voor me was.
Dit is mijn vierde moederdag en wakker worden van kindervoetjes op de vloer en heel hard “sssst, anders wordt mammie wakker” horen… En nu realiseer ik me hoe bijzonder het toch is! De zelfgemaakte tekeningen, knutsels, cadeautjes en ontbijt op bed; het is heel fijn deze dag zo te mogen beginnen.

En als ik alle berichten op Facebook en Instagram zie, ben ik niet de enige en zijn alle moeders erg blij dat moederdag bestaat! Ze worden in het zonnetje gezet en krijgen een extra knuffel.

Hoe komt het dan toch dat vooral moeders het zichzelf (en elkaar) zo moeilijk maken?

Vorig week las ik een artikel in de Fabalous mama, over The mommy wars. Het zette me aan het denken en met name de quote “it takes a village to raise a child”-mentaliteit deed wat met me. Juist op deze dag vond ik het wel een geschikt moment om het daar eens over te hebben!

Deze mentaliteit heeft de afgelopen tijd plaatsgemaakt voor het idee dat de individuele keuzes van ouders bepalend zijn in het latere welzijn en succes van het kind. Met andere woorden: elke opvoedkeuze is belangrijk geworden en zegt bovendien iets over het functioneren van de ouders. Over druk gesproken… Voor moeders blijkt dit ook nog eens groter dan voor vaders. Volgens Donald Unger, auteur van Men Can (een wetenschappelijk boek over vaderschap), moeten moeders aan een onhaalbaar ideaalbeeld voldoen, terwijl vaders in beginsel al als incompetent worden beschouwd. Oftewel: vaders krijgen al snel een medaille voor elk dingetje dat ze goed doen, terwijl zelfs op de zorgzaamste, georganiseerdste en verantwoordelijkste moeder iedereen wel iets aan te merken heeft.

Toen ik dit artikel las, deed dat iets met me. Ik zie het vaak in mijn praktijk; moeders die alles goed willen doen en door hun omgeving een beetje onzeker kunnen worden… De verwachtingen waaraan moeders (van zichzelf en van anderen) moeten voldoen is bizar hoog. Alles moet perfect zijn en daar voelen veel moeders zich verantwoordelijk voor. En dat daar een bepaalde onzekerheid uit komt, snap ik wel… Als je dus al twijfelt over een bepaald opvoed-dingetje, en je ziet iemand anders het anders doen, dan is dat de sleutel voor nog meer onzekerheid. Dan kan je dat op jezelf betrekken of kritisch zijn over een ander, zodat je jezelf beter voelt… En heel eerlijk mama’s, zo komen we nooit uit deze vicieuze cirkel…

Dus lieve mama’s, we houden allemaal super veel ballen hoog. We doen allemaal ons best en geven alle liefde die we in ons hebben. Het is heel logisch dat je soms even niet weet wat je met je kindje moet doen als ie net even iets anders wil dan jij… Soms is het beter om diep te zuchten, misschien eens te doen alsof je het even niet ziet, om vervolgens een lekker wijntje in te schenken. We hebben namelijk niet allemaal een studie kunnen volgen over het ouderschap… en dus weten we soms ook gewoonweg niet wat we moeten doen en proberen we maar wat uit… En dat moet ook, want anders komt er ook geen verandering!

Mocht je nou toch een keer willen sparren, neem dan vrijblijvend contact met mij op en laten we samen eens kijken hoe er weer wat meer lucht in je gezinsleven kan komen en je weer wat meer kan genieten van je mooie bloedje! Echt niet gek en gewoon soms even fijn om je hart te luchten en wat meer inzicht te krijgen in je kind en zijn ontwikkeling!